Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TEVAKKUF: | Durma. Eğlenip kalma. Duraklama. |
| TEVAKKUFÂT: | (Tevakkuf. C.) Beklemeler, durmalar, eğlenmeler. |
| İçerisinde 'TEVAKKUF' geçenler | |
| BİLÂ-TEVAKKUF: | Durmadan, tereddüt etmeden. |
| TEVAKKUFÂT: | (Tevakkuf. C.) Beklemeler, durmalar, eğlenmeler. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TEVAKKUFÂT : | (Tevakkuf. C.) Beklemeler, durmalar, eğlenmeler. |
| TEVAKKU' : | (C.: Tevakkuât) (Vuku. dan) Bekleme, umma, ümid etme. İsteme, arzu etme. |
| TEVAKKİ : | Çekinme, hazer etme, sakınma, korunma. |
| TEVAK : | İstekli kimse. |
| TEVA : | Mâlın helâkı. Mülkün helâk olması. |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |