Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TEVALİ: | Uzayıp gitmek, devam etmek. Birbiri ardınca sıra ile gelmek. Sürmek. |
| TEVALİYEN: | Tevali etmek suretiyle. |
| İçerisinde 'TEVALİ' geçenler | |
| ALETTEVALİ: | Arası kesilmeksizin, birbiri ardınca, arka arkaya. |
| MÜTEVALİ: | (Velâ. dan) Aralık vermeden devam eden, tevâli eden. Birbiri ardınca sıra ile olan. |
| MÜTEVALİD: | Birbirinden doğup üreyen. |
| MÜTEVALİYEN: | Üst üste, aralık vermeden, peş peşe. |
| TEVALİYEN: | Tevali etmek suretiyle. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TEVALİYEN : | Tevali etmek suretiyle. |
| TEVA : | Mâlın helâkı. Mülkün helâk olması. |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |