Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TEVASİ: | (Vasiyet. den) Vasiyetleşme. Birbirine tavsiye etme. |
| İçerisinde 'TEVASİ' geçenler | |
| MÜTEVASİ: | Birbirine teveccüh edip yönelen. Birbirine tavsiye eden. |
| MÜTEVASİB: | Birbirinin üzerine sıçrayan. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TEVASSUL : | Ulaşma, kavuşma, bitişme. * Nikâh yolu ile hısımlık, münasebet peydâ etme. |
| TEVA : | Mâlın helâkı. Mülkün helâk olması. |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |