Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TEVASUK: | (Vusuk. dan) Birbiriyle andlaşma. Birbirine güvenip itimad ederek andlaşma. |
| İçerisinde 'TEVASUK' geçenler | |
| İçerisinde 'TEVASUK' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TEVASİ : | (Vasiyet. den) Vasiyetleşme. Birbirine tavsiye etme. |
| TEVA : | Mâlın helâkı. Mülkün helâk olması. |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |