Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TEVCİHÂT: | (Tevcih. C.) Verilmiş rütbeler. Tevcihler. İşaret eden mânalar. |
| İçerisinde 'TEVCİHÂT' geçenler | |
| İçerisinde 'TEVCİHÂT' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TEVCİH : | Döndürmek, yöneltmek. * Tefsir etmek. * Birisini bir tarafa göndermek. * Rütbe vermek. * Bir kimseye söz atmak. * Edb: İki zıd mânaya gelebilen ve birbirinin zıddı mânada söz kullanmak. |
| TEVCİB : | (Vücub. dan) Lüzumlu yapma, lâzım etmek, gerektirmek. * Bir iş için vakit belirlemek. |
| TEVA : | Mâlın helâkı. Mülkün helâk olması. |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |