Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TEVELLA: | (Tevelli) Birisini dost edinme. Bir işi üzerine alma. Dönme, yönelme, i'raz etme. Ehl-i Beyt'e tam sevgi. Akrabalık. Karabet. Yakınlık beslemek. |
| İçerisinde 'TEVELLA' geçenler | |
| İçerisinde 'TEVELLA' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TEVELLU' : | Sevme. Alâka ve aşk peydâ etme. |
| TEVECCU' : | (C.: Teveccuât) Ağrıma, vecâlanma. Acımak. |
| TEVA : | Mâlın helâkı. Mülkün helâk olması. |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |