Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TEVESSÜLEN: | Başvurarak, girişerek. Sebep tutarak. |
| İçerisinde 'TEVESSÜLEN' geçenler | |
| İçerisinde 'TEVESSÜLEN' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TEVESSÜL : | Allah'ın dergâhına yaklaştıracak amel işlemek. * Sarılmak. * Baş vurmak. * İnanmak. * Sebeb tutmak. * Hırsızlık. |
| TEVESSÜ' : | (C.: Tevessüât) Genişleme, yayılma. Vüs'at bulma. * Zahmetsiz herkese yer bulunma. |
| TEVESSU' : | (Bak: Tevessü') |
| TEVECCU' : | (C.: Teveccuât) Ağrıma, vecâlanma. Acımak. |
| TEVA : | Mâlın helâkı. Mülkün helâk olması. |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |