Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TEVLİD: | Çocuğu doğarken almak. Doğurmak. Doğurtmak. Mc: Sebep olmak, vücuda getirmek. Beslemek. Terbiye etmek. |
| TEVLİDÂT: | (Tevlid. C.) Meydana getirmeler, sebep olmalar. Doğurmalar, doğurulmalar; doğurtmalar. |
| İçerisinde 'TEVLİD' geçenler | |
| TEVLİDÂT: | (Tevlid. C.) Meydana getirmeler, sebep olmalar. * Doğurmalar, doğurulmalar; doğurtmalar. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TEVLİDÂT : | (Tevlid. C.) Meydana getirmeler, sebep olmalar. * Doğurmalar, doğurulmalar; doğurtmalar. |
| TEVLİ' : | Bir nesneye beyaz noktalar yapmak. |
| TEVLA' : | Eğrilik. |
| TEVA : | Mâlın helâkı. Mülkün helâk olması. |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |