Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TEVV: | Tek. |
| TEVVAB: | (Tevbe. den) Tevbe edenlerin tevbesini kabul eden Allah (C.C.). Çok tevbe eden. |
| İçerisinde 'TEVV' geçenler | |
| ET-TEVVAB: | Tevbeleri kabul edici olan Allah. Kendine tevbe ve rücu' eden kulları çok. Tevbeyi kabulde çok beliğdir. Tevbe edeni hiç günah yapmamış gibi afv u rahmeti ile bahtiyar eder. |
| MÜTETEVVEC: | (Tac. dan) Taç giydirilmiş. |
| MÜTETEVVİC: | (Tac. dan) Taç giymiş, taçlı. |
| TETEVVÜC: | Tac giyme. |
| TEVVAB: | (Tevbe. den) Tevbe edenlerin tevbesini kabul eden Allah (C.C.). * Çok tevbe eden. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TEVVAB : | (Tevbe. den) Tevbe edenlerin tevbesini kabul eden Allah (C.C.). * Çok tevbe eden. |
| TEVA : | Mâlın helâkı. Mülkün helâk olması. |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |