Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TEYEMMÜN: | Uğur sayma. Bir şeyle teberrük eylemek. Bir şeyi mesut ve uğurlu saymak. Ölüyü kabirde sağ yanına yatırmak. "Ben Yemenliyim" demek. |
| TEYEMMÜNEN: | Uğur sayarak. Teyemmün ederek. |
| İçerisinde 'TEYEMMÜN' geçenler | |
| TEYEMMÜNEN: | Uğur sayarak. Teyemmün ederek. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TEYEMMÜNEN : | Uğur sayarak. Teyemmün ederek. |
| TEYEMMÜM : | Kasd. * Fık: Su bulunmadığı veya su bulunup da kullanılması mümkün olmadığı takdirde temiz olan toprak cinsinden bir şey ile, abdestsizliği veya gusülsüzlüğü -hadesi- gidermek maksadiyle yapılan bir ameliyedir. |
| TEYEKKUNÂT : | (Teyekkun. C.) Tam olarak ve iyice bilmeler. |
| TEY' : | Kusmak. * Yere akmak. |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |