Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TEZAD: | İki şeyin birbirine zıt olması. Aksilik. Terslik. Edb: Mânaca birbirine zıt olan kelimeleri bir arada toplamak. |
| TEZADD-I TÂBİ': | Sonradan gelenin, tâbi olanın zıt olması. Tâbi olanın zıt oluşu. |
| İçerisinde 'TEZAD' geçenler | |
| MÜSTEZAD: | (Ziyade. den) Artmış, çoğalmış. * Edb: Aruz kalıplarından " Bahr-i recez" denilen vezin ile yazılmış manzume. (Mef'ulü mefâîlü mefâîlü faûlün) gibi. Veya (Mef'ûlü faûlün) veznine denk parça ilâvesi ile yapılır. Ziyadeli mısralı manzumelerdir. |
| MÜTEZADD: | Birbirine zıt, birbirinin aksi olan. |
| TEZADD-I TÂBİ': | Sonradan gelenin, tâbi olanın zıt olması. Tâbi olanın zıt oluşu. |
| UMUR-U MÜTEZADDE: | Aralarında uygunluk olmayan birbirine zıt şeyler. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TEZADD-I TÂBİ' : | Sonradan gelenin, tâbi olanın zıt olması. Tâbi olanın zıt oluşu. |
| TEZABÜH : | Bir karış miktarı yeri yarmak. * Birbirini boğazlamak. |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |