Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TEZAHÜF: | Muharebede iki taraf askerlerinin karşılaşıp çatışması. |
| İçerisinde 'TEZAHÜF' geçenler | |
| İçerisinde 'TEZAHÜF' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TEZAHÜM : | Birbirine sıkıntı vermek. Halk kalabalık edip birbirine sıkıntı vermek. |
| TEZAHHUL : | Irak olmak, uzaklaşmak. |
| TEZABÜH : | Bir karış miktarı yeri yarmak. * Birbirini boğazlamak. |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |