Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TEZAYÜD: | (Ziyadet. den) Ziyadeleşme, artma, çoğalma. Söz ve sair şeyleri tekellüfle çoğaltma. |
| TEZAYÜDÂT: | (Tezayüd. C.) Artmalar, ziyadeleşmeler, çoğalmalar. |
| İçerisinde 'TEZAYÜD' geçenler | |
| TEZAYÜDÂT: | (Tezayüd. C.) Artmalar, ziyadeleşmeler, çoğalmalar. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TEZAYÜDÂT : | (Tezayüd. C.) Artmalar, ziyadeleşmeler, çoğalmalar. |
| TEZAYUG : | Meyledişmek, haktan dönmek. |
| TEZABÜH : | Bir karış miktarı yeri yarmak. * Birbirini boğazlamak. |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |