Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TEZEKKİ: | Mânevi temizlenme. Ahlâken yükselme. Zekât verme. |
| İçerisinde 'TEZEKKİ' geçenler | |
| MÜTEZEKKİ: | Temize çıkan, tezekki eden. |
| MÜTEZEKKİR: | Hatırlayan, tezekkür eden. * Bir işe dair söz söyliyen. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TEZEKKÜR : | Unuttuktan sonra hatıra getirmek. Zikretmek. * Bir şeyi ders gibi tekrar ile ezbere almak. * Birkaç kişi toplanıp iş üzerine görüşmek. |
| TEZEBBU' : | Kişinin hulku yaramaz olmak, kötü huylu olmak. |
| TEZABÜH : | Bir karış miktarı yeri yarmak. * Birbirini boğazlamak. |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |