Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TEZEMMÜL: | Bürünmek. Sarılmak. Örtünmek. (Bak: Müzzemmil) |
| İçerisinde 'TEZEMMÜL' geçenler | |
| İçerisinde 'TEZEMMÜL' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TEZEMMÜM : | Kişi kendi üzerine hak lâzım kılmak. * Ahd ü eman etmek. * Arlanmak. Utanıp çekinmek. |
| TEZEBBU' : | Kişinin hulku yaramaz olmak, kötü huylu olmak. |
| TEZABÜH : | Bir karış miktarı yeri yarmak. * Birbirini boğazlamak. |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |