Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TEZEVVÜCÂT: | (Tezevvüc. C.) Evlenmeler, zevce edinmeler. |
| İçerisinde 'TEZEVVÜCÂT' geçenler | |
| İçerisinde 'TEZEVVÜCÂT' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TEZEVVÜC : | (C.: Tezevvücât) (Zevc. den) Evlenme, kadın eş alma, zevce edinme. |
| TEZEVVUK : | (C.: Tezevvukat) (Zevk. den) Tad alma, zevk alma. Tatma. |
| TEZEBBU' : | Kişinin hulku yaramaz olmak, kötü huylu olmak. |
| TEZABÜH : | Bir karış miktarı yeri yarmak. * Birbirini boğazlamak. |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |