Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TEZGÂH: | f. Dokuma âleti. Ticaret masası. İş yeri. |
| İçerisinde 'TEZGÂH' geçenler | |
| KÂF-NUN TEZGÂHI: | (Risale-i Nur Külliyatında geçen bir tabirdir) Allah'ın Kün emriyle her işin olması. (Kün ) "Ol" emri olan bu kelime "Kâf" ve "Nun" harfleri ile yazıldığından böyle denilmiştir. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TEZABÜH : | Bir karış miktarı yeri yarmak. * Birbirini boğazlamak. |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |