Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TIBAK: | Uyma, uygunluk. Tabakalar. Katlar. Birbirine uygun olan şey. Bir şeyi diğerine uydurup müsavi ve münasib kılmak. |
| İçerisinde 'TIBAK' geçenler | |
| İGTİBAK: | Akşam vaktinde şarap içmek. |
| İHTİBAK: | Kumaş ve bez dokuma. |
| İNTİBAK: | Bir mekânın yükselmesi. * Bir kavmin şerre yönelmesi. |
| İNTİBAK: | (Bak: İntıbak) |
| İRTİBAK: | Karışık ve çapraşık bir işe girişme. * Karaca, geyik gibi hayvanların tuzağa düşmeleri. * Bir kazâya uğrama. |
| İRTİBAK: | Çamura batma. * Dolanbaçlı konuşma. * Karışma. * Bir işi aksi veya ters gitme. |
| İSTİBAK: | Yarış etme, yarışma. |
| İŞTİBAK: | (Şebeke. den) Örülmek. Örgülenmek. * Karşılıklı birbirine geçmek. * Perişanlık. * Zâhir olmak. * Koz: Güneş battıktan sonra gökte kum taneleri gibi görünen karışık yıldızlar. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TİBA' : | Birbiri ardınca olmak. Peşpeşe bulunmak. |
| TÎB : | (C.: Etyâb) Güzel koku. Güzel kokusu için sürülen şey. |
| TÎ' : | Kırk baş koyun. |