Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TIGA: | Yüksek sesle gülme. |
| İçerisinde 'TIGA' geçenler | |
| HASR-I İŞTİGAL: | Bütün çalışmaları bir şeye hasretme. |
| İBTİGA: | Maksad, gaye. Taleb, arzu, istek. |
| İBTİGA-İ TE'VİL: | Te'vil maksadıyla. Te'vil ederek izahta bulunma. |
| İRTİGAB: | (Rağbet. den) Heveslendirme, isteklendirme, rağbet ettirme. |
| İSTİGASE: | Medet isteyiş. Yardım istemek. |
| İŞTİGAL: | Bir iş işlemek. Uğraşmak. Çalışmak. Meşgul olmak. |
| İŞTİGALAT: | (İştigal. C.) Meşguliyetler, çalışmalar, uğraşmalar. |
| KEŞTÎGÂH: | f. Liman. Gemilerin barındığı yer. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TÎG : | f. Kılıç, seyf. |
| TÎ' : | Kırk baş koyun. |