Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TIHAL: | Dalak. |
| İçerisinde 'TIHAL' geçenler | |
| İBTİHAL: | Halktan alâkayı keserek Allaha tazarru' ve niyazda bulunmak. |
| İKTİHAL: | Göze sürme çekme. |
| İKTİHAL: | İhtiyarlama, yaşlılanma, kocama. * Saç ve sakala kır düşme. |
| İNTİHAL: | Çalma. Başkasının malını kendisinin gibi iddia etme. * Edb: Başkasının yazısını kendisinin gibi göstermek. Onu benimsemek. Böyle şiire, sirkatî şiir de denir. |
| İRTİHAL: | Bir yerden başka yere göçmek, gitmek. Nakl-i mekân etmek. * Ölmek. |
| İRTİHAL-İ DÂR-I BEKÂ: | Dâr-ı bekaya göçme. Ölme. |
| İSTİHAL: | Müstehak olmak, bir şeye ehil olmak. * Kolaylık elde etmek. |
| İSTİHALAT: | (İstihale. C.) Değişmeler, başkalaşmalar. |
| İSTİHALE: | Bir şeyin terkib ve asıl şeklinin başka hâle değişmesi. Başkalaşmak. * Mümkün olmayış, imkânsızlık. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TÎH : | (C.: Etyâh) Çöl. Susuz sahra. Sina yarımadasındaki çöl. (Musâ (A.S.) Mısır'dan çıktıktan sonra, kavmiyle beraber kırk sene bu çölde dolaşmıştır.) |
| TÎ' : | Kırk baş koyun. |