Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TILS: | (C.: Atlâs) Sahife. Mahvolmuş nesne. Tüyü dökülmüş olan deve uyluğunun derisi. Elbisenin eskimesi. |
| TILSIM: | Herkesin bilip çözemediği gizli şey. Gizli sır. Fevkalâde kuvvet ve te'siri hâiz olan şey. Definenin bulunmasına mâni olan mevhum şey. |
| TILSIM-I KÂİNAT: | Kâinatın tılsımı, kâinattaki anlaşılması zor olup herkesin yalnız kendi akliyle bilemeyeceği gizli ve ince hakikatlar. |
| TILSIM-I MUĞLAK: | Anlaşılması zor, kapalı gizli şey. Açılması müşkül olan tılsım, kapalı ve gizli haber. |
| TILSIM-I MÜŞKİLKÜŞÂ: | Açılması ve anlaşılması zor olan İlâhî gizli mânaları, hakikatları açan tılsım. |
| İçerisinde 'TILS' geçenler | |
| İçerisinde 'TILS' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TİL' : | Etrafına çok iltifat eden kişi. Etrafdakilerle şakalaşan kimse. |
| TÎ' : | Kırk baş koyun. |