Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TIMTIM: | Kalın etli, cüsseli adam. Dilinde pelteklik olan, kekeme. |
| İçerisinde 'TIMTIM' geçenler | |
| İçerisinde 'TIMTIM' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TİMTAM : | Dilini "te" harfine alıştırmış olan kimse. |
| TİMAR : | f. Bir şeyin devam ve inkişafı için yapılan hizmet. * Sipâhiye verilen öşrü alınacak arazi. (Bak: Zeâmet) |
| TÎ' : | Kırk baş koyun. |