Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı

ABCÇDEFGHIİJKLMNOÖPRSŞTUÜVYZ

KelimeAnlam
TIYYE: Niyet, kast.
İçerisinde 'TIYYE' geçenler
ATİYYE: Hediye. Bahşiş. Lütüf ve ihsan.
BUHTİYYE: Melez dişi develer.
HATTİYYE: (C.: Hatyât) Canı, kıymeti yüce olmak. * Küçük ok.
KAZİYE-İ ŞARTİYYE: Man: İki cümleden ibâret, fakat bunlardan birinde olan hüküm diğerinde gösterilen şarta mütevakkıf olan, yâni; aralarında mülâzemet ve irtibat bulunan kaziyedir.
KAZİYE-İ ŞARTİYYE-İ MUTTASILA: Man: Mevzu ile mahmulü birer cümle olmakla, birinde bir şeyin üzerine olunan hüküm, diğerinde gösterilen şarta mütevakkıf olan kaziyyedir. (Eğer bir cisim ağır ise, bir yere yerleştirilmedikçe düşer gibi.)
KAZİYE-İ ŞARTİYYE-İ MÜNFASILA: Man: Mahmulü birden fazla olmakla bu mahmulllerin biri elbette mevzua isnad olunmak lâzım geldiğine hükmolunan kaziyyedir. (Adet ya tektir, ya çifttir) gibi.
KUBTİYYE (KIBTIYYE): (C: Kubâti) Mısırda yapılır parlak ince keten bezi.
MAHRUTİYYET: Mahrutilik, konik olma hâli.
MATİYYE: Binek hayvanı. Binek. * Gerinip sevinerek yürüyen.
MATİYYE-RÂN: Bindiği hayvanı yola süren.
MERBUTİYYET: Bağlılık. Mensub oluş. Mensubiyyet. Eklilik.
MEŞRUTİYYET: Bir hükümdarın başkanlığı altında millet meclisi ile idare edilen devlet sistemi.
MEVADD-I HAYATİYYE: Hayata lüzumu bulunan maddeler.
RABTİYYE: Rabtiye. * Bağlayacak şey.
RUHSATİYYE: San'at veya ticaret için verilen izin kâğıdı.
ŞARTİYYET: Şartlılık. Şarta bağlı olmaklık.
ŞERAYİN-İ SÜBATİYYE: Boynun iki tarafında olup kalbden gelen ve kafaya çıkan iki kalın atar damar. (O.L.)
Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar
TİYAKA : Cimaa pek ziyade düşkün olmak. * Şehvetin galip olması.
TÎ' : Kırk baş koyun.
 » Lügat manası içerisinde geçen kısaltmanın anlamını öğrenmek için tıklayın...
Yükleniyor...