Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TUBALE: | (C.: Tubâlât) Dişi koyun. |
| İçerisinde 'TUBALE' geçenler | |
| İçerisinde 'TUBALE' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TUBAL : | Kızmış bakırdan ve kızmış demirden çekiçle vurulduğunda kopup dökülen parça. |
| TUBA : | Ne hoş. Ne iyi. Her şeyin iyisi ve efdali. * İyilik, güzellik. Baht. * Cennette bulunan ve kökü göklerde dalları aşağıda olan ağaç ismi. * Çok berrak ve saf olan. * Saâdet. Hayır. Devlet. |
| TUB : | Kiremit. * Tuğla. |
| TU : | f. Sen. |