Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TUGVE: | Dağ başı. Yüksek mekân. |
| İçerisinde 'TUGVE' geçenler | |
| İçerisinde 'TUGVE' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TUGVAN (TUĞYÂN) : | Haddinden tecavüz etmek, haddini aşmak. |
| TUGAT : | (Tâgi. C.) Tâgiler. Azmış ve hak yoldan sapmış olanlar. |
| TU : | f. Sen. |