Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TUNİ: | f. Sefih, alçak, rezil. Külhanbeyi. Hırsız. |
| İçerisinde 'TUNİ' geçenler | |
| AŞK-I EFLÂTUNÎ: | Maddeci olmayan aşk. |
| EFLATUNÎ: | Leylakî ile ergüvanî arasında, hafif mor karışık renk. |
| EFLATUNİYE: | Eflâtuna göre olan felsefe, düşünüş (Plâtonizm). Çok ileri veya parlak devir. |
| MEFTUNİYET: | Tutkunluk. Aşıklık. |
| ZEYTUNÎ: | Zeytin renginde olan. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TUNB : | Nâhiye, cânip, taraf, yön. |
| TU : | f. Sen. |