Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TURA: | (Aslı: Tuğra) t. Topuz gibi yapılmış mendil, kuşak gibi oyun âleti. Kös, davul, trampet gibi şeylere vurmaya mahsus ip veya çomak. Kamçı, örme kırbaç. Demet, bağ, paket. (Bak: Turra) |
| TURAB: | Toprak, toz. |
| TURAME: | Dişte olan kamaşma. |
| TURAN: | Eski İranlılar tarafından Türkistan ve Tataristan taraflarına verilen isimdir. Turan, eskidenberi Türklerin oturduğu yerlere denirdi. "Türk" ile "Tur" kelimeleri arasındaki benzerlik de bu iki ismin bir asıldan ibaret olduğunu gösteriyor. |
| İçerisinde 'TURA' geçenler | |
| EBU-T-TURAB: | Hz. Alinin (R.A.) bir lâkabı.(Bu isim Hz. Ali Radiyallahu anh, toprak üzerine oturduğu veya yattığından dolayı tevâzuuna işareten Peygamber Efendimiz (A.S.M.) tarafından verilmiştir.) |
| KASATURA: | Askerlerin, bellerine bağlayıp taşıdıkları ve süngü gibi kullandıkları düz ve kısa kılıç. |
| MEFTURANE: | f. Bitkin bir halde, bezmişcesine. |
| NATURA: | Lât. Her canlının yapılış hususiyeti, bünye, yaratılış hali. |
| TUMTURAK: | Söylenişi ahenkli ve parlak olan ibare. * Gösteriş, debdebe. |
| TURAB: | Toprak, toz. |
| TURAME: | Dişte olan kamaşma. |
| TURAN: | Eski İranlılar tarafından Türkistan ve Tataristan taraflarına verilen isimdir. Turan, eskidenberi Türklerin oturduğu yerlere denirdi. "Türk" ile "Tur" kelimeleri arasındaki benzerlik de bu iki ismin bir asıldan ibaret olduğunu gösteriyor. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TURAB : | Toprak, toz. |
| TUR : | Dağ. * Had ve mikdar. |
| TU : | f. Sen. |