Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TUS: | Tabiat. Asıl. |
| TUSEN: | f. Serkeş ve sert at. |
| TUSU': | Dokuz bölükte bir bölük. |
| İçerisinde 'TUS' geçenler | |
| ATÛS: | Enfiye, aksırtıcı şey. |
| FÜRTUSE: | Hınzır burnu. |
| KAYTUS: | Bir yıldız kümesi. |
| MAGTUS: | Su, gaz veya hava gibi şeylerin içine batırılmış. |
| MERTUS: | Bir fesleğen çeşidi. |
| TEATTUS: | Aksırma. |
| TENATTUS: | Dikkatle tecessüs etmek, araştırmak. * Ayırmak. |
| TUSEN: | f. Serkeş ve sert at. |
| TUSU': | Dokuz bölükte bir bölük. |
| ÜSKUTUSS: | (Rumcadan) Cevher, asıl, unsur, madde. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TUSEN : | f. Serkeş ve sert at. |
| TU : | f. Sen. |