Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| UŞŞ: | Kuş yuvası. |
| UŞŞAK: | (Âşık. C.) Âşıklar. |
| İçerisinde 'UŞŞ' geçenler | |
| HUŞŞ: | (C.: Huşuş) Hâcet mevzii; helâ, tuvâlet. * Necâset mahreci. |
| HUŞŞA': | (Haşi') Huşu içinde olanlar. Gözleri korku ve saygı ile düşkün bir hâlde olanlar. |
| HUŞŞA': | Kulak ardındaki yumruca kemik. |
| HUŞŞAF: | Yarasa kuşu. |
| HUŞŞ: | (C.: Huşuş) Hâcet mevzii; helâ, tuvâlet. * Necâset mahreci. |
| HUŞŞAF: | Yarasa kuşu. |
| UŞŞAK: | (Âşık. C.) Âşıklar. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| UŞŞAK : | (Âşık. C.) Âşıklar. |
| UŞABE : | (C.: Eşâyib) Karışık olan. * Nesebi karışık kişi. |