| Kelime | Anlam |
|---|
| UKAR: | şarap.
Lüks mobilya. |
| İçerisinde 'UKAR' geçenler |
|---|
| EFKAR-I FUKARA: | Fakirlerin en fakiri, çok fakir. |
| FUKARA: | (Fakir. C.) Yoksullar, fakirler. |
| FUKARA-YI SÂBİRÎN: | Sabreden ve avuç açmayan fakirler. |
| FUKARA-PERVER: | f. Fakire bakan. Fukarayı koruyan. |
| HÂDİM-ÜL FUKARA: | Fakirlere hizmet eden. |
| MUKARAA: | (Kur'a. dan) Ad çekişme. Karşılıklı kur'a çekme. * Kılınç kullanarak döğüşmek. Cenkte, muharebede kahramanların birbiriyle vuruşmaları. * Bir şeyin taksiminde atışmak. |
| MUKARAZA: | Kazanca ortak olup zararı sermâyeye ait olmak üzere bir kimseye belirli bir miktar sermaye verme. |
| MUKAREBET: | (Kurb. dan) Akrabalık, yakınlık. |
| MUKARENET: | (A, uzun okunur) Yakınlık. Ayrılmayıp musâhebe etmek. * Bitişmek. Birleşmek. * Uygunluk. * Bir yere gelmek. |
| MUKARİB: | Birbirine yakın ve karib olan. İyi ve kötü ortasında orta hâlli olan. |
| MUKARİB-ÜL VÜCUD: | Olması yakın, vücuda gelmesi yakın. |
| MUKARİN: | Yakın olan. Bitişen. Ulaşan. Ulaşmış olan. |
| MUKARNES: | Kubbe biçiminde olan. * İşlemeli, nakışlı ve rengarenk olan. * Merdiven şeklinde dereceleri olan kubbe. |
| MUKARR: | (Karâr. dan) İkrâr olunmuş. "Vardır, öyledir evet." denilmiş. |
| MUKARRE: | Göz yaşının durması. |
| MUKARREB: | (Kurb. dan) Yakınlaşmış. Yakınlaştırılmış. Yakın. * Büyük zât veya padişah gibi kimselere hizmette yaklaşmış olan. |
| MUKARREBUN (MUKARREBÎN): | Büyük meleklerden bir zümre. * Takva ve ubudiyyet ile evliya derecesine gelmiş, Cenab-ı Hakk'ın indinde çok kıymetli ve mübarek büyük zâtlar. * Yakınlaşmış olanlar. |
| MUKARREN: | Bağlanmış nesne. |
| MUKARRER: | Kararlaşmış. Takrir edilmiş. Karar verilmiş. Kat'i. Şek ve şüpheden beri olan. Muhakkak ve müsellem olan. Anlatılmış. Bildirilmiş. |
| MUKARRERÂT: | Kararlaştırılan şeyler, kararlar. |
| MUKARRİ': | Azarlıyan, paylıyan, başa kakan. |
| MUKARRİB: | Takrib eden. Yaklaştıran. |
| MUKARRİB-ÜL VÜCUD: | Vücudunu yakın eden, yaklaştıran. |
| MUKARRİH: | (C.: Mukarrihât) Yara açan ilâç. |
| MUKARRİHAT: | (Mukarrih. C.) Yara açmakta kullanılan etkili ilâçlar. |
| MUKARRİN: | Birlikte bulunduran. |
| MUKARRİR: | (Karar. dan) Yerleştiren. Takrir eden. Sabit kılan. * Tekrar eden. Dersi tekrar ederek anlatan müderris. |
| MUKARRİZ: | (C.: Mukarrizin) (Karz. dan) Medheden, öven. Bir eseri medheden. |
| MUKARRİZÎN: | (Mukarriz. C.) Medhedenler, övenler. Medih yollu yazı yazanlar. Bir eseri medhedenler. |
| MUKARRÜN-BİH: | Başka birisine âit olduğu, birisi tarafından haber verilen hak. İkrâr olunan hak. |
| NİKUKÂR: | f. İşleri doğru ve iyi olan, iyi işli. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar |
|---|
| UKAB : | Duman, toz. |