Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| UKAS: | Bir cins ot. "Kesmek" mânâsına mastardır. |
| İçerisinde 'UKAS' geçenler | |
| HARAC-I MUKASSEME: | Arazinin hâsılatından yerin tahammülüne göre alınacak bir vergidir. bu harac, hâsılata taallûk eder. Bir sene içinde hâsılat tekerrür ederse bu harac da tekerrür der. Fakat mahsulât mevcud olmayınca bu vergi de alınmazdı. |
| KIYAS-I MUKASSİM: | Man: İki şıkkı bulunan ve her iki şıkkın neticesi aynı olan kıyas. (Sultan Mehmed Fatihin, babasına gönderdiği şu haber buna güzel bir numunedir. "Padişan sen isen ordunun başına geç; yok padişah ben isem, sana emrediyorum ordunun başına geç.") |
| MUKASAT: | Zahmet ve eziyet çekme. |
| MUKASEME: | (Kısm. dan) Paylaşma, bölüşme, taksim etme. |
| MUKASIM: | (Kısm. dan) Paylaşan, bölüşen, taksim eden. |
| MUKASMEL: | Asâsı çok şiddetli olan. |
| MUKASSA: | Kısas etmek. * Üzerlerinde olan borcu birbirine takas edişmek. |
| MUKASSAT: | (Kıst. dan) Taksitli. |
| MUKASSATAN: | Taksitli olarak, taksitle. |
| MUKASSEM: | (Kısm. dan) Ayrılmış, bölünmüş, taksim edilmiş. * Güzel yüzlü. |
| MUKASSIR: | Taksir eden, yapabilir iken yapmayıp çekinen. * Kusur işleyen. * Gücü yetmediği için yapmayan. |
| MUKASSÎ: | (Kasvet. den) Kasvet verici. Sıkıntılı, kasvetli. Sıkıcı, dar. |
| MUKASSİM: | (Kısm. dan) Ayıran, bölen, taksim eden. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| UKAB : | Duman, toz. |