Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| UKM: | Kısırlık. Verimsizlik. |
| İçerisinde 'UKM' geçenler | |
| FUKM: | (Fukum) Çene. |
| LUKME: | Yutmak. * Bir yudum taam, lokma. |
| LUKME-ŞÜMAR: | f. Herkesin lokmasını sayan. * Mc: Pinti, hasis, cimri. |
| MUKMAH: | Başını kaldırıp gözünü bir yere dikip duran kişi. |
| MUKMEHUN: | Elleri boyunlarına bağlı veya boyunlarından zincir takılı olarak azab çekenler. * Başı yukarı kalkmış, gözleri bir yere dikilmiş ve etrafa bakamayan somurtmuş kimseler. |
| MUKMİR(E): | (Kamer. den) Mehtaplı. Ay ışığıyla aydınlanmış. |
| SUKM (SEKAM): | (C.: Eskâm) Zahmet, meşakkat. Hastalık, maraz. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| UKAB : | Duman, toz. |