Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ULVİ: | (Ulviye) Yüksek, yüce. Manevî ve göğe mensub. |
| ULVİYET: | Ulvilik, yücelik, yükseklik, ululuk. |
| İçerisinde 'ULVİ' geçenler | |
| ÂLEM-İ ULVÎ: | Ulvi âlem, ruhlar âlemi. |
| BEÇE-İ TAVUS-U ULVÎ: | Gökteki tavusun yavrusu. * Kamer, ay. * Güneş, şems. * Ateş, nar.* Gündüz.* Yâkut. |
| CEVHER-İ ULVÎ: | Ateş, nâr. * En yüksek cevher. * Ruh. |
| ECRAM-I ULVİYE: | Ulvi yıldızlar. Büyük cirimler. |
| ECSAM-I ULVİYE: | Ulvi cisimler. |
| HİSSİYAT-I ULVİYE: | Yüksek hisler, ulvi duygular. |
| HULVİYYAT: | Tatlı yemekler. Şekerlemeler. Tatlı şeyler. |
| ULVİYET: | Ulvilik, yücelik, yükseklik, ululuk. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ULVİYET : | Ulvilik, yücelik, yükseklik, ululuk. |
| ULVAN : | Mektup ve yazı başlığı. * Övünme, tefahur. |
| ULA : | Birinci, ilk, evvel. * Eskiden vezirlikten sonra gelen sivil rütbe. |