| Kelime | Anlam |
|---|
| UMUMÎ: | Herkesle alâkalı, herkese dâir. |
| UMUMİYET: | Bir şeyin herkese âit olması. Umumilik. |
| UMUMİYETLE: | Umumi olarak. Genel olarak. |
| İçerisinde 'UMUMÎ' geçenler |
|---|
| ÂDÂB-I UMUMİYE: | Umumi ahlâk kaideleri. |
| EFKÂR-I UMUMİYE: | (Bak: Efkâr-ı âmme) |
| ESHAM-I UMUMİYE: | Tanzimat devrinde devletin, halka borç karşılığı olarak verdiği hisse bedelleri. |
| HADER-İ UMUMÎ: | Bütün vücudu kaplayan uyuşukluk. |
| HARB-İ UMUMÎ: | Genel harp, umumî savaş. 1914 senesinde başlayan Birinci Cihan Harbi. |
| HEY'ET-İ UMUMİYE: | Umumi hey'et. Bir şeyin teferruatları nazara alınmadan olan umumi durumu. |
| HUKUK-U UMUMİYYE: | Cemiyetin bütün fertlerine şâmil olan haklar. (Mülkiyet hakkı, iştirak hakkı vs. gibi.) |
| HUTEBÂ-İ UMUMÎ: | f. Herkese hitâbeden, umuma ders verenler. |
| İTTİHAD-I UMUMÎ: | Umumi ittihad. Bütün insanların birleşmesi. |
| KUVÂ-YI UMUMİYE: | Umumi kuvvetler. |
| KÜTÜBHANE-İ UMUMİYE: | Umumi kütübhâne. |
| MAARİF-İ UMUMİYE NEZARETİ: | Maarif vekâleti. Milli Eğitim Bakanlığı. |
| MASARİF-İ UMUMİYE: | Umumi masraflar. |
| MENAFİ-İ UMUMİYE: | Umumi menfaatler, umumi faydalar. |
| MÜDDEİ-Yİ UMUMÎ: | Milletin umum haklarını korumak üzere muhakemede hazır bulunan vazifeli, hukuk tahsilini bitirmiş hükümet memuru. Adliye bakanlığına bağlı, icra kuvvetini birlik halinde temsil eylemek üzere teşekkül eden, adlî idare makamında bulunan şahıs. Savcı. |
| RAĞBET-İ UMUMİYE: | Umum tarafından rağbet edilip beğenilme. Herkes tarafından istenme. |
| TARİH-İ UMUMÎ: | Umumî tarih. |
| UMUMİYET: | Bir şeyin herkese âit olması. Umumilik. |
| UMUMİYETLE: | Umumi olarak. Genel olarak. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar |
|---|
| UMUMİYET : | Bir şeyin herkese âit olması. Umumilik. |
| UMUM : | Umumi olmak. Hep, bütün, cümle, herkes. |
| UMUD : | (Amud. C.) Direkler. Sütunlar. * Mc: Seyyidler. Askerî elçiler. |
| UMALE : | Bir işçinin, işi karşılığında aldığı ücret. |