Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| UNAT: | (Ani. C.) Esirler. Adi, bayağı ve aşağılık kimseler. |
| İçerisinde 'UNAT' geçenler | |
| DÜYUNAT: | (Düyun. C.) Borçlar. |
| HUNAT'E: | Kalın, yassı nesne. |
| MEVZUNAT: | (Mevzun ve Mevzune. C.) Vezinli ve tartılı şeyler. |
| SEYL-İ ŞUUNÂT: | İcraat-ı Rabbaniyenin dâima görünmesi ve hakiki müessir olan Allah'ın (C.C.) iradesiyle devamlı olan, cereyan eden her çeşit hâdiseler. Hâdiseler akıntısı, seli. |
| SEYR-İ ŞUUNÂT: | Kâinattaki hâdiseleri seyredip, görüp hakikatını anlamağa çalışmak. * Hâdiselerin bir halde kalmayıp akışı, değişmesi. |
| SEYR-İ ŞUUNÂT: | Kâinattaki hâdiseleri seyredip, görüp hakikatını anlamağa çalışmak. * Hâdiselerin bir halde kalmayıp akışı, değişmesi. |
| ŞUUNAT: | Şuunlar. Keyfiyetler, haller. * Emirler. Kasıtlar. Talepler. |
| ŞÜUNÂT: | (Bak: şuunât) |
| ŞÜUNÂT: | (Bak: Şuunât) |
| TEYEKKUNÂT: | (Teyekkun. C.) Tam olarak ve iyice bilmeler. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| UNAB : | Büyük burun. * Akıl. * Karın. |