Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| URUB: | (Arub. C.) (Bak: Arube) |
| İçerisinde 'URUB' geçenler | |
| DURUB: | (Darb. C.) Döğmeler, vurmalar, darblar. |
| DURUB-U EMSAL: | Meşhur sözler. Darb-ı meseller. Ata sözleri. |
| GURUB: | Batma, batış. Batıda görünmez olma. Gözden kaybolmak. * Uzaklaşmak. Irak olmak. |
| GURUB-U ŞEMS: | Güneşin batması. |
| HURUB: | (Harb. C.) Harpler, savaşlar, muharebeler. |
| HURUB: | Keçiboynuzu adı verilen yemiş. |
| ZURUB: | Kısa boylu, şişman ve etli kimse. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| URUC : | Yukarı çıkmak. Yükselmek. |
| UR : | Önünde hendek olan istihkâm. Yüksek ve müstahkem yer, toprak tabya. Burç. |