Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| URUC-U İSA: | Hz. İsa'nın (A.S.) göğe çıkması. |
| İçerisinde 'URUC-U İSA' geçenler | |
| İçerisinde 'URUC-U İSA' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| URUC : | Yukarı çıkmak. Yükselmek. |
| URUB : | (Arub. C.) (Bak: Arube) |
| UR : | Önünde hendek olan istihkâm. Yüksek ve müstahkem yer, toprak tabya. Burç. |