Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| URUK-U İNSANİYETKÂRANE: | f. İnsanlığa yakışır damar, kök veya huylar. |
| İçerisinde 'URUK-U İNSANİYETKÂRANE' geçenler | |
| İçerisinde 'URUK-U İNSANİYETKÂRANE' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| URUK-U BEŞER : | İnsan ırkları. |
| URUK : | (Irk. C.) Irklar. * Kökler, damarlar. |
| URUB : | (Arub. C.) (Bak: Arube) |
| UR : | Önünde hendek olan istihkâm. Yüksek ve müstahkem yer, toprak tabya. Burç. |