Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| URVE: | (C.: Urâ) Düğme iliği. Yazda ve kışta yaprağı dökülmeyen ağaç. Daima bâki olan nesne. Arslan. Kudretten kinaye olur. Kulp. Yapışacak sap. Tutacak yer. |
| URVET-ÜL VÜSKA: | Sağlam kulp. Metin ve muhkem olan tutulacak şey. İslâmiyet. Kur'an-ı Kerim. |
| İçerisinde 'URVE' geçenler | |
| GURVE: | Burnun ucundaki kıkırdaktan yapılmış yumuşak kısım. |
| URVET-ÜL VÜSKA: | Sağlam kulp. Metin ve muhkem olan tutulacak şey. * İslâmiyet. * Kur'an-ı Kerim. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| URVET-ÜL VÜSKA : | Sağlam kulp. Metin ve muhkem olan tutulacak şey. * İslâmiyet. * Kur'an-ı Kerim. |
| URVA : | Sıtma. Sıtmaya tutulma. |
| UR : | Önünde hendek olan istihkâm. Yüksek ve müstahkem yer, toprak tabya. Burç. |