Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| USUL: | (Asıl. C.) Ana, baba. Cedler. İstinadgâh. Râcih delil, kaide. Asıllar, kökler, temeller. Bir ilmin asıl mevzuundan önce öğrenilmesi lâzım gelen esaslar. Bir hedefe ulaşmak için tutulan düzenli yol. Tarz, metod, tertip. |
| USUL-Ü ERBAA: | (Bak: Edille-i erbaa) |
| USUL-Ü FIKIH İLMİ: | Fıkıh ilmine âit bilgilerin esası ve istinadgâhı olan bir ilimdir. Şer'i hükümlerin mufassal ve muayyen delilleri ve hikmetleri bu sayede bilinir ve bu dini hükümler, bu muayyen ve müşahhas deliller vâsıtası ile istinbat ve isbat olunur. Bu ilme "Hikmet-i teşriiye" de denilmiştir. |
| USUL-ÜD-DİN: | (Bak: İlm-i Kelâm) |
| USULİYYUN: | Fıkıh usulüyle uğraşan İslâm âlimleri. Usul-ü Fıkıh müellifleri. |
| İçerisinde 'USUL' geçenler | |
| BUSULA: | Pusula. |
| FUSUL: | (Fasıl. C.) Fasıllar. Mevsimler. Bölükler. Kısımlar. |
| FUSUL-Ü ERBAA: | Dört fasıl olan, ilkbahar, yaz, sonbahar, kış mevsimleri. |
| HUSUL: | Peydâ olma. Hasıl olma. Meydana gelmek. Üremek, türemek. |
| HUSUL-PEZİR: | Hâsıl olmuş, meydana gelmiş. |
| HUSUL-YÂFTE: | f. Husule gelmiş, meydana çıkmış, hâsıl olmuş. |
| İLM-İ USUL: | Delillerden hüküm nasıl çıkarıldığını öğreten ilim. (Usul-ü fıkıh, Usul-ü şeri'at veya hikmet-i teşriiye de denir.) |
| İLM-İ USUL-ÜD DİN: | (Bak: İlm-i Kelâm) |
| MÜMTENİ-ÜL HUSUL: | Olması mümkün değil. |
| NUSUL: | Huruç etmek, çıkmak. * Dühul etmek, girmek. (Ezdaddandır) * (Nasl. C.) Mızrakların uçlarındaki sivri demirler. Temrenler. |
| USUL-Ü ERBAA: | (Bak: Edille-i erbaa) |
| USUL-Ü FIKIH İLMİ: | Fıkıh ilmine âit bilgilerin esası ve istinadgâhı olan bir ilimdir. Şer'i hükümlerin mufassal ve muayyen delilleri ve hikmetleri bu sayede bilinir ve bu dini hükümler, bu muayyen ve müşahhas deliller vâsıtası ile istinbat ve isbat olunur. Bu ilme "Hikmet-i teşriiye" de denilmiştir. |
| USUL-ÜD-DİN: | (Bak: İlm-i Kelâm) |
| USULİYYUN: | Fıkıh usulüyle uğraşan İslâm âlimleri. Usul-ü Fıkıh müellifleri. |
| VUSUL: | Ulaşma, erişme, varma, yetişme. |
| ZEMAN-I VUSÛL: | Varma zamanı. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| USUL-Ü ERBAA : | (Bak: Edille-i erbaa) |
| USUBE : | İhâta etmek, kaplamak, içine almak. |
| US : | (C.: İsâs) Büyük kadeh. |