Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| USUL-ÜD-DİN: | (Bak: İlm-i Kelâm) |
| İçerisinde 'USUL-ÜD-DİN' geçenler | |
| İçerisinde 'USUL-ÜD-DİN' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| USUL-Ü ERBAA : | (Bak: Edille-i erbaa) |
| USUL : | (Asıl. C.) Ana, baba. Cedler. * İstinadgâh. * Râcih delil, kaide. Asıllar, kökler, temeller. Bir ilmin asıl mevzuundan önce öğrenilmesi lâzım gelen esaslar. Bir hedefe ulaşmak için tutulan düzenli yol. * Tarz, metod, tertip. |
| USUBE : | İhâta etmek, kaplamak, içine almak. |
| US : | (C.: İsâs) Büyük kadeh. |