Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| UTİY: | (Bak: Atiy) |
| İçerisinde 'UTİY' geçenler | |
| ANKEBUTİYE: | Örümcekler. |
| CELCELUTİYE: | Peygamberimizin Resul-i Ekremin (A.S.M.) derslerine istinâden, aslı cifir ve ebced hesâbı ile alâkalı olarak Hz. Ali (R.A.) tarafından te'lif edilen Süryânice bir kasidedir. Esas mânası; bedi' demektir. |
| ESBAB-I SÜBUTİYE: | İsbata yarıyan sebepler. Sübut delilleri. |
| LAHUTİYAN: | Uluhiyet âlemine girebilen melekler. |
| MAHRUTİYYET: | Mahrutilik, konik olma hâli. |
| MELEKUTİYÂN: | Melekut âleminden olanlar. |
| MERBUTİYYET: | Bağlılık. Mensub oluş. Mensubiyyet. Eklilik. |
| MEŞRUTİYYET: | Bir hükümdarın başkanlığı altında millet meclisi ile idare edilen devlet sistemi. |
| MÜSEMMA-YI MEŞRUTİYET: | Meşrutiyet diye isimlendirilen. |
| NASUTİYÂN: | İnsanlar. |
| SIFÂT-I SÜBUTİYE: | Cenab-ı Hakk'ın sıfatları: Hayat, İlim, Sem', Basar, İrade, Kudret, Kelâm, Tekvin sıfatları. Bunlara "Sıfât-ı semaniye" de denir. |
| SUKUTİYE: | Paraşüt. |
| TUTİYA: | Çinko. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| UTAHİYE : | Akılsız, ahmak kimse. |