Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| UZLET: | Yalnızlık. İnsanlardan ayrılarak bir tarafa çekilip yalnız kalmak. |
| UZLETGÂH: | f. Oturulan tenhâ yer. Yalnızlık köşesi. |
| UZLETGÜZİN: | f. Tenhada yaşayan, yalnızlık köşesine çekilen. |
| UZLETNİŞİN: | f. Tenha bir köşeye çekilip yalnız yaşayan. |
| UZLETNİŞİN: | f. Tenha bir köşeye çekilip yalnız yaşayan. |
| İçerisinde 'UZLET' geçenler | |
| ÇİLEHÂNE-İ UZLET: | Çile çekilen yer. Yalnız başına ve çile içinde ibadet yapılan yer. |
| GUŞE-İ UZLET: | Tenha ve ıssız köşe. |
| UZLETGÂH: | f. Oturulan tenhâ yer. Yalnızlık köşesi. |
| UZLETGÜZİN: | f. Tenhada yaşayan, yalnızlık köşesine çekilen. |
| UZLETNİŞİN: | f. Tenha bir köşeye çekilip yalnız yaşayan. |
| UZLETNİŞİN: | f. Tenha bir köşeye çekilip yalnız yaşayan. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| UZLETGÂH : | f. Oturulan tenhâ yer. Yalnızlık köşesi. |
| UZAFİRE : | Katı. şiddetli, şedid. |