Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| UZM: | Ululanma, kibirlenme. |
| UZMA: | (Müe.) Büyük. İri. En büyük. Çok büyük. (Müz: A'zam) |
| UZME: | Aşiret. Birinin mensub olduğu âile. Akrabâ. |
| İçerisinde 'UZM' geçenler | |
| FİKR-İ MUZMER: | Gizli kalmış ve dışarı vurulmamış fikir. |
| HUZME: | Demet. Deste. Bir kucak şey. * Fiz: Bir ışık kaynağından çıkan sütun halindeki şua. |
| KİN-İ MUZMER: | Gizli kin. |
| MAHKEME-İ UZMA: | Büyük mahkeme. Mahkeme-i Kübra. |
| MEKREME-İ UZMÂ: | Büyük ikrâm, izzet yeri. |
| MUZMAHİL: | Çökmüş. Darmadağın olmuş. Perişan olmuş. |
| MUZMER: | Gizli, saklı, örtülü. İzmar edilmiş. İçinde saklı kalmış. |
| MUZMER-İ HAKAİK: | Saklı, gizli kalmış, meydana çıkarılmamış hakikatler. Hakikatlerin gizlisi. |
| MUZMERAT: | (Muzmer. C.) Örtülü, saklı, gizli, dışarı vurulmamış. |
| MUZMİR: | Meydana çıkarmayan. İçinde saklayan. İzmar eden. Gizli tutan. |
| MUZMİR (MUZAMMİR): | Gazâ veya yarış için atını hazırlayıp terbiye eden kişi. |
| RUZMERRE: | f. Her günkü. Her günlük. |
| SAÂDET-İ UZMA: | Büyük saâdet. Âhiret saâdeti, saâdet-i ebediye. |
| ŞEFAAT-I UZMÂ: | (Bak: Makam-ı Mahmud) |
| UZMA: | (Müe.) Büyük. İri. * En büyük. Çok büyük. (Müz: A'zam) |
| UZME: | Aşiret. * Birinin mensub olduğu âile. * Akrabâ. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| UZMA : | (Müe.) Büyük. İri. * En büyük. Çok büyük. (Müz: A'zam) |
| UZAFİRE : | Katı. şiddetli, şedid. |