Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| VÂHİB-ÜL ATÂYÂ: | Hediyeler bağışlayan. Bağışlar ihsan eden. (Cenab-ı Hak (C.C.) |
| İçerisinde 'VÂHİB-ÜL ATÂYÂ' geçenler | |
| İçerisinde 'VÂHİB-ÜL ATÂYÂ' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| VÂHİB-ÜL HAYAT : | Hayatı bağışlayan, hayat veren Allah (C.C.). |
| VÂHİB : | (Vâhibe) Bağışlayan, veren, ihsan eden, hibe eden. |
| VAHİ : | Mânâsız, saçma. Ehemmiyetsiz. * Ahmak. Düşkün. Zaif. |
| VAHA : | Çöl ortasında suyu ve yeşilliği olan yer. |
| VA : | f. "Arkada, geri" mânâlarına gelerek birleşik kelimeler yapar. |