Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| VÂKIÂT: | (Vâkıa. C.) Vâkıalar. Baştan geçen hâdiseler. |
| İçerisinde 'VÂKIÂT' geçenler | |
| İçerisinde 'VÂKIÂT' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| VAKÎA : | Kıtal. Öldüresiye vuruşmak. * Vak'a. |
| VÂKİ' : | Olan, düşen, konan. Mevcud ve var olan. * Geçmiş olan, geçen. |
| VAK' : | Ağırbaşlılık. Ağırlık. * Yüksek yer. |
| VA : | f. "Arkada, geri" mânâlarına gelerek birleşik kelimeler yapar. |