Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| VÂSIT: | Ortada bulunan. İkisinin ortası. |
| VÂSITA: | İki şeyi birbirine ulaştıran. Aracı. Arada bulunan. Vasıtalık eden. |
| VÂSITA-İ NECAT: | Necat vasıtası. Kurtuluşa sebep. |
| VASÎT: | Hakem, aracı. Orta. |
| İçerisinde 'VÂSIT' geçenler | |
| İçerisinde 'VÂSIT' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| VASİ : | (Vesâyet. den) Bir ölünün vasiyetini yerine getirmeye me'mur edilen kimse. Bir yetimin veya akılca zayıf, hasta olan bir kimsenin malını idare eden kimse. |
| VASAA : | (C: Vusu) Kız kuşu. |
| VA : | f. "Arkada, geri" mânâlarına gelerek birleşik kelimeler yapar. |