Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| VÂZIH: | Açık, ayan, âşikâr. Besbelli. Kapalı olmayan. Edb: Vuzuhlu söz. Bir okunuşta mânâsı anlaşılacak ifâde. |
| VÂZIHAN: | Açık olarak. Açıkça. Açık açık. Aşikâr surette. |
| VÂZIHÂT: | (Vâzıh. C.) Açık ve meydanda olan şeyler. |
| VAZÎH(A): | (Vuzuh. dan) Meydanda, apaçık. |
| İçerisinde 'VÂZIH' geçenler | |
| VAZÎH(A): | (Vuzuh. dan) Meydanda, apaçık. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| VAZÎH(A) : | (Vuzuh. dan) Meydanda, apaçık. |
| VAZÎ' : | (Vazîa) Alçak, deni, bayağı, âdi. |
| VAZ' : | (C.: Evza') Koyma, konulma. Bırakmak. Atlamak. Tayin etme, belirtmek. Duruş, hareket, tarz. |
| VA : | f. "Arkada, geri" mânâlarına gelerek birleşik kelimeler yapar. |