Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| VÜCUB: | Vâcib ve lâzım olmak. Sâbit olmak. Sukut ve vuku. Sübut ve temekkün cihetiyle lâzım olmak. Bırakılması mümkün olmamak. Güneşin batması. Muztarib olmak. |
| VÜCUB-U ZEKÂT: | Zekâtın vacib, şart oluşu. Verilmesi Allah tarafından emredilmiş olan zekât. |
| VÜCUBÎ: | Vücuba ait ve onunla alâkalı. Müsbet. |
| İçerisinde 'VÜCUB' geçenler | |
| DAİRE-İ VÜCUB: | Tebeddül ve tagayyür etmeyen ve mümkinat âleminden olmayan âlemler. Esmâ ve Sıfât-ı İlâhiyye gibi. (Bak: Vücub âlemi) |
| Fİ'L-İ VÜCUBÎ: | Yapılması gereken, lâzım olan fiil. |
| VÜCUB-U ZEKÂT: | Zekâtın vacib, şart oluşu. * Verilmesi Allah tarafından emredilmiş olan zekât. |
| VÜCUBÎ: | Vücuba ait ve onunla alâkalı. * Müsbet. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| VÜCUB-U ZEKÂT : | Zekâtın vacib, şart oluşu. * Verilmesi Allah tarafından emredilmiş olan zekât. |