Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| VÜKELÂ: | (Vekil. C.) Vekiller. Bakanlar. Nâzırlar. Kendilerine iş havale edilenler. |
| VÜKELÂ-İ DEÂVÎ: | Dâvâ vekilleri. Avukatlar. |
| İçerisinde 'VÜKELÂ' geçenler | |
| EFÂZIL-I VÜKELÂ-YI FİHÂM: | Büyük vekillerin bilgilileri. |
| MECLİS-İ VÜKELÂ: | Kabine toplantısı. Bakanlar kurulu toplantısı. |
| REİS-İ VÜKELÂ: | Vekillerin başı. Başvekil. Başbakan. |
| VÜKELÂ-İ DEÂVÎ: | Dâvâ vekilleri. Avukatlar. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| VÜKELÂ-İ DEÂVÎ : | Dâvâ vekilleri. Avukatlar. |
| VÜCUB : | Vâcib ve lâzım olmak. * Sâbit olmak. * Sukut ve vuku. * Sübut ve temekkün cihetiyle lâzım olmak. Bırakılması mümkün olmamak. * Güneşin batması. * Muztarib olmak. |